TÜRKİYE’DE GÖÇMENLER ARASINDA SAĞLIK HİZMETLERİNE ERİŞİMDE EŞİTSİZLİKLER


Hatipoglu S. S.

Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, cilt.24, sa.63, ss.339-369, 2024 (TRDizin)

  • Yayın Türü: Makale / Tam Makale
  • Cilt numarası: 24 Sayı: 63
  • Basım Tarihi: 2024
  • Doi Numarası: 10.21560/spcd.vi.1409257
  • Dergi Adı: Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi
  • Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
  • Sayfa Sayıları: ss.339-369
  • Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Türkiye, 3,8 milyonu uluslararası koruma statüsüne sahip 5,1 milyon yabancıya ev sahipliği yapmaktadır. Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu ile göçmenlerin hukuki statüleri mülteci, şartlı mülteci ve ikincil koruma olarak sınıflandırılmış ve uluslararası koruma statüsü olarak tanımlanmıştır. Türkiye Göç İdaresi Başkanlığı’na göre Türkiye’deki göçmenlerin çoğunluğunu geçici koruma statüsü verilen Suriyeliler oluşturmaktadır. Türkiye’de sağlık ve sağlık hizmetlerine erişimde eşitsizlik oranı diğer göçmen nüfusunun yuksek olduğu bütün ülkelerde olduğu gibi yüksektir ve zaten dezavantajlı konumda olan göçmenler arasında oldukça belirgindir. Bu çalışmanın amacı, ilk olarak, farklı göçmenlik statülerine sahip göçmenlerin sağlık hizmetlerine erişiminde yeralan yapısal ve politik faktörleri tespit etmektir. İkinci olarak, göçmenlerin göçmenlik statülerine göre sağlık hizmetlerine erişimleri olsa bile, sağlık hizmetlerine erişimde karşılaştıkları engeller SES farklılıklarından kaynaklanıyor olabilir. Bu nedenle, Türkiye’deki göçmenlerin sağlık hizmetlerine erişimindeki eşitsizlikleri açıklamak için Temel Neden Teorisi (Fundamental Cause Theory) kullanılmıştır. Yasal statülerin düzenlenmesine ilişkin potansiyel politika değişikliklerine ek olarak, sağlığın sosyal belirleyicileri uygulamalarının önemi vurgulanmış ve bu konuya ilişkin daha fazla politika uygulamaları önerilmiştir.
Türkiye is hosting 5.1 million foreign people with 3.8 million seeking international protection. The categorization of the legal status of the migrants as refugees, conditional refugees, and subsidiary protections has been made by the Law of Foreigners and International Protection, and defined as international protection status. According to the Turkish Presidency of Migration Management, most of the immigrants in Türkiye are Syrians who have been granted temporary protection status. In Türkiye, the rate of inequalities in access to health and healthcare is high and evident among immigrants who are already in a disadvantageous position. The aim of this study is, initially, to identify structural and political factors that lead to immigrants having different immigration statuses in accessing health services. Secondly, even if immigrants have access to health services according to their immigration status, the obstacles they face in accessing health services may occur due to SES differences. Therefore, the fundamental cause theory has been used to explain disparities in access to healthcare for the immigrants in Türkiye. In addition to potential policy changes regarding the regulation of the legal statuses, the importance of social determinants of health practices has been highlighted and further practices have been suggested in this regard.