Sosyal medya çağında Devlet Tiyatrolarının dijital iletişim stratejileri:Türkiye, Fransa ve İngiltere örneklerinin karşılaştırmalı analizi
Nosyon Uluslarrası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi , cilt.0, sa.17, ss.1-18, 2026 (Hakemli Dergi)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 0 Sayı: 17
- Basım Tarihi: 2026
- Dergi Adı: Nosyon Uluslarrası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi
- Sayfa Sayıları: ss.1-18
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Bu çalışma, sosyal medya çağında ulusal tiyatro kurumlarının dijital iletişim stratejilerini karşılaştırmalı bir perspektifle incelemektedir. Türkiye’de Devlet Tiyatroları, Fransa’da ComédieFrançaise ve Birleşik Krallık’ta National Theatre örnekleri üzerinden, tiyatro kurumlarının çevrim içi platformlara uyum süreçleri ve izleyici etkileşimini arttırmaya yönelik uygulamaları analiz edilmiştir. Kuramsal çerçevede kültürel çalışmalar (cultural studies) ve medya ekolojisi yaklaşımları benimsenerek, dijital iletişim ortamının kültürel kurumlar üzerindeki etkileri değerlendirilmektedir. Yöntem olarak karşılaştırmalı iletişim araştırması tercih edilmiş; her üç kurumun resmî web siteleri, sosyal medya kullanımları (Facebook, X/Twitter, Instagram, YouTube vb.), dijital arşiv ve yayın projeleri ile mobil uygulama ve çevrim içi biletleme gibi pratikleri nitel içerik analizi yoluyla incelenmiştir. Bulgular, Türkiye Devlet Tiyatrolarının dijital varlığının büyük ölçüde bilgi odaklı ve tek yönlü olduğu, izleyiciyle etkileşim imkânlarının sınırlı kaldığını göstermektedir. Buna karşılık, Comédie-Française ve İngiltere National Theatre’ın dijital platformları etkileşim ve katılım odaklı, yaratıcı içerik stratejileriyle kullandıkları görülmektedir. Özellikle National Theatre’ın küresel ölçekte geniş bir çevrim içi izleyici kitlesine erişerek yenilikçi projeler (örn. National Theatre Live ve NT at Home gibi çevrim içi yayınlar) geliştirdiği görülmüştür. Comédie-Française ise köklü arşivini ve kültürel mirasını dijitalleştirerek pandemi döneminde “La Comédie continue!” gibi girişimlerle izleyici bağlılığını sürdürmüştür. Tartışma bölümünde, kültürel bağlamın ve medya ekosisteminin bu farklı stratejilerdeki rolü irdelenerek, dijitalleşme çağında tiyatro kurumlarının kurumsal kimliklerini koruyarak yenilikçi iletişim yöntemleri geliştirmelerinin önemi vurgulanmaktadır. Sonuç olarak çalışma, kültür-sanat kurumlarının dijital dönüşümüne ilişkin kuramsal ve pratik içgörüler sunmakta; Türkiye Devlet Tiyatrolarının daha fazla etkileşim, arşiv zenginliği ve çok yönlü içerik stratejileriyle dijital varlığını güçlendirmesi için öneriler getirmektedir.