Public sphere and space, despite being the subject of academic studies many times, maintain their relevance and continue to appear in different contexts. The fact that humans are born into space and that life takes place within space necessitates addressing space outside of its physical meaning. For humans, the meaning of space is about existence/being, therefore space itself is affected by political changes - even changing the names of streets is a political choice - and carries symbolic meaning as areas where the emotions of societies are expressed - protest actions or joy demonstrations. Space can be both a private sphere as a home and a public meaning carrier as an outside. When space is the outside, it becomes an area of interaction for people: In times when life flows on the street and its flow is effective in establishing ties between the citizens of that country, public spaces also function as perfor- mance areas where favored behaviors are exhibited. In such cases, new arrangements are made in the city for the space that is outside. For example, the streets and public gardens connected to the square with the development plans made in the last period of the Ottoman Empire, the large squares, parks and both public and private buildings built in Ankara during the Young Republic years aim to build unity and reciprocity. This study aims to approach the concept of public space from these perspectives.
Kamusal alan ve mekân, akademik çalışmalara defalarca konu olmasına rağmen güncelliğini korumakta ve farklı bağlamlarda karşımıza çıkmaya devam etmektedir. Kamusallık kavramının tekrar önem kazanmasında sağ muhafazakâr ideolojinin yükselişi, alt ve orta sınıf üzerinde etkili olan ekonomik baskı ve son olarak küresel salgın nedeniyle yaşanan kapanma pratiği oldukça önemli ve etkin etmenlerdir. Söz konusu etmenler, bireylerin kamusal alan ve mekanlardaki varlıklarını, mekandaki etkileşimler üzerinden kendilerini inşa etmelerini doğrudan etkilemektedir. Etkileşimin önemli olduğu, hayatın sokakta da aktığı hatta akmasının o ülke yurttaşları arasındaki bağların kurulmasında etkili olacağı zamanlarda kamusal mekanlar makbul davranışların sergilendiği performans alanları olarak da işlev kazanırlar. Örneğin Osmanlı İmparatorluğu son döneminde yapılan imar planları ile meydana bağlanan sokaklar ve millet bahçeleri, Genç Cumhuriyet yıllarında Ankara’da inşa edilen geniş meydanlar, parklar ve gerek kamusal gerekse özel binalar “birliktelik” ve “karşılıklılık” inşa etmek amacındadır. Bu çalışmada kamusal mekân kavramına bu açılardan yaklaşılması hedeflenmiştir.
