Retranslation and visibility of the translator: Analysis of Turkish translations of Jack London's The Call of the Wild within the framework of Venuti's Invisibility Theory
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, MÜTERCİM TERCÜMANLIK ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: BURCU URAL
Danışman: FATMA BÜŞRA SÜVERDEM
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Jack London'un The Call of the Wild (1903) romanı Buck isimli bir köpeğin macerasını anlatmaktadır. Kaliforniya'da yaşarken zorla alıkonularak Klondike'te kızak köpeği olarak çalışması için satılan Buck'ın hikâyesi, okurları iklimin, yaşam biçimlerinin, dilin ve birçok unsurun oldukça farklı olduğu dünyanın en uzak noktalarından birine götürmektedir. Bu nedenle romanda Türkçeye ve Türk kültürüne yabancı birçok sözcük ve terim bulunmaktadır. Roman Türkçeye birçok kez çevrilmiştir. Araştırmada romanın üç Türkçe çevirisi incelenmiştir. Son otuz yılda Vahşetin Çağrısı başlığıyla çevrilen üç çeviri ele alınmıştır ve her on yıllık dilimden bir adet çeviri seçilmiştir: Gülen Aktaş (1997), Levent Cinemre (2009), Gökçe Köse (2015). Tezin amacı Antoine Berman'ın Yeniden Çeviri Savının doğrulanıp doğrulanmadığını araştırmaktır. Yeniden Çeviri Savı çevirmenin görünürlüğünün her yeniden çeviride arttığını, günümüze en yakın tarihli çevirinin orijinal metne en yakın çeviri olduğunu ve bu çevirinin çevirmeninin en görünür çevirmen olduğunu öne sürmektedir. Araştırma çevirmenlerin görünürlüğünü ve yerlileştirme ve yabancılaştırma stratejisi kullanımlarını incelemiştir. 36 kültür öğesi içeren 30 örnek veri olarak toplanmıştır ve Newmark ve Espindola'nın kültürel öğe sınıflandırmalarından faydalanılarak 6 kategoriye ayrılmıştır. Örnekler karşılaştırma yapılarak incelenmiştir. Bu incelemeye göre Aktaş en görünür (%50), Köse ikinci en görünür (%43,3) ve Cinemre en az görünür (%40) çevirmen olarak belirlenmiştir. Örneklerin analizine göre Aktaş %47,2, Cinemre %33,3 ve Köse %41,6 oranında yabancılaştırma stratejisi kullanmıştır. Sonuçlar, çevirmenin görünürlüğünün, çeviri metninin orijinal metne yakınlığının ve yabancılaştırma stratejisinin kullanımının her yeniden çeviriyle ve doğrusal olarak artmadığını göstermektedir.